Im Wörterbuch enthalten
BETUEN

3. Pers. Sg. Konj. I von betun

Grundform: BETUN

Externe Wörterbücher

Verwandte Wörter

  • BETAN
  • BETANE
    Dekl. Part. II von betun
  • BETANEM
    Dekl. Part. II von betun
  • BETANEN
    Dekl. Part. II von betun
  • BETANER
    Dekl. Part. II von betun
  • BETANES
    Dekl. Part. II von betun
  • BETAT
    1. & 3. Pers. Sg. Prät. von betun
  • BETATEN
    1./3. Person Plural Präteritum von betun
  • BETATEST
    2. Person Singular Präteritum von betun
  • BETATET
    2. Person Plural Präteritum von betun
  • BETATST
    2. Pers. Sg. Prät. von betun
  • BETU
    Imp. von betun
  • BETUE
  • BETUEND
    Part. I von betun
  • BETUENDE
    Dekl. Part. I von betun
  • BETUENDEM
    Dekl. Part. I von betun
  • BETUENDEN
    Dekl. Part. I von betun
  • BETUENDER
    Dekl. Part. I von betun
  • BETUENDES
    Dekl. Part. I von betun
  • BETUEST
    2. Pers. Sg. Präs. von betun
  • BETUET
    2. Person Plural Konjunktiv I von betun
  • BETUN
    Verb — (veraltet/landschaftlich) bedecken, bestreichen, z.B. mit Teer
  • BETUNS
    Genitiv des substantivierten Infinitivs von betun
  • BETUST
    2. Pers. Sg. von betun
  • BETUT
    3. Pers. Sg. & 2. Pers. Pl. Präs. von betun
  • BETÄT
    1./3. Person Singular Konjunktiv II (mit e-Tilgung) von betun
  • BETÄTE
    1. & 3. Pers. Sg. Konj. II von betun
  • BETÄTEN
    1./3. Pers. Pl. Konj. II von betun
  • BETÄTEST
    2. Pers. Sg. Konj. II von betun
  • BETÄTET
    2. Pers. Pl. Konj. II von betun
Änderungshistorie & Diskussion(1)
  • 23.09.2026, 10:47Neuaufnahmevon PanikpilzModerator· übernommen (automatisch)

Anmelden, um zu kommentieren.